CDI — Convenio de Doble Imposición — to umowa między dwoma krajami, która określa, gdzie i jak opodatkować dochód i majątek. Jeśli mieszkasz w Polsce, a masz nieruchomość w Hiszpanii, CDI Polska–Hiszpania to Twój najważniejszy dokument podatkowy.
Problem polega na tym, że każda umowa CDI jest inna. Hiszpania ma podpisane kilkadziesiąt takich umów — i w każdej artykuł o majątku (patrimonio) jest sformułowany inaczej. To, co jest prawdą dla obywatela Belgii, nie musi być prawdą dla Polaka.
Hiszpańskie prawo wewnętrzne mówi, że nierezydent jest opodatkowany od wartości udziałów w spółkach, których aktywa to w co najmniej 50% nieruchomości w Hiszpanii. I to zarówno przy uczestnictwie bezpośrednim, jak i pośrednim.
Ale — CDI ma pierwszeństwo. Jeśli umowa CDI ogranicza opodatkowanie tylko do uczestnictwa bezpośredniego, prawo wewnętrzne musi ustąpić.
W 2022 r. Hiszpania dodała do ustawy o podatku od majątku nowy przepis, który wprost mówi o uczestnictwie pośrednim (przez łańcuch spółek) w nieruchomościach. To była reakcja na konsulty DGT (m.in. V1947-22), w których Dyrekcja Generalna stwierdzała, że dotychczasowe prawo wewnętrzne nie obejmowało uczestnictwa pośredniego.
Ale nawet po tej zmianie — CDI nadal ma pierwszeństwo. Jeśli umowa nie przewiduje opodatkowania uczestnictwa pośredniego, nowy przepis nie ma zastosowania.
Wielu Polaków kupuje nieruchomości w Hiszpanii na siebie (bezpośrednio) albo przez spółkę. W obu przypadkach CDI Polska–Hiszpania jest kluczowy. Bez jego prawidłowego zastosowania:
Umowa CDI Polska–Hiszpania to złożony dokument. Niewłaściwe zastosowanie oznacza nadpłacony podatek. Skontaktuj się ze mną — sprawdzę, czy Twoja sytuacja jest poprawnie rozliczona.
Masz pytania? Napisz do mnie — powiem Ci szczerze, czy jest sens iść dalej.
Napisz do mnie — WhatsApp